อ่า...ไม่ได้เข้าบล็อกมานานจนล็อกอินหลุด (หลายรอบ) เลย

พอรู้สึกตัวอีกทีก็ครบรอบ 5 ปีที่
exteen ซะแล้ว



ทั้งที่แทบจะไม่ได้อัพอะไร แต่ก็ยังมีผู้ชมหลงเข้ามาอย่างสม่ำเสมอ

ไม่ว่าจะเข้ามาโดยเจตนาหรือหลงมาก็ตาม ก็ต้องขอ...

ขอบคุณมากค่(。 ̄人 ̄。)

แต่ก็ยังไม่มีอะไรอัพอยู่ดีนั่นแหละ

ช่วงนี้ยุ่งจริงๆ ทั้งงาน ทั้งอะไรต่อมิอะไร

อย่าว่าแต่รีพอร์ตซากุระที่ผลัดแล้วผลัดอีก

จะเขียนรายงานเรื่องครีมศักดิ์ภาค 3 ก็ยังไม่ได้เขียนซะที

ที่จริงจะบอกว่าไม่มีเวลาว่างเขียนเลยมันก็ไม่ใช่
(ถ้าไม่ติดงานเร่งด่วนก็นั่งทวีตเล่นทั้งวันแหละ - -")

เพียงแต่พอว่างแล้วก็อยากอยู่เฉยๆ บ้าง

เวลา 1-2 วันที่แอบอู้งาน มักจะหมดไปกับการนั่งเปิดเน็ต

และดูการ์ตูนที่โหลดมาดอง อาิทิตย์ละ 3-4 ตอน

เท่านี้เวลาพักก็หมดแล้ว หมดไปอย่างไร้ค่า orz

แ่ต่ยังไงก็จะหาเวลาเขียนทั้งรีพอร์ต และเรื่องครีมศักดิ์เร็วๆ นี้ให้ได้

วันนี้ดูแกลลอรี่แมวๆ คั่นเวลาไปก่อนนะจ๊ะ


V
V


ลูกแมวเกิดใหม่ ที่จริงมี 4 ตัว แต่หายสาปสูญไปตัวนึง


โฉมหน้าลูกแมวใหม่ทั้ง 3
ในเอนทรี่ มีแมวกี่ตัว? เคยนับได้เท่าไหร่ ก็บวกเพิ่มเข้าไปนะคะ - -"

** วันที่ 14 ก.พ. 2553 เวลาประมาณ 9:10 น. ลูกแมวตัวดำทางขวาสุดได้จากไปแล้ว
ด้วยสูตรเดิมๆ ดันทะลึ่งมุดเข้าไปบ้านตรงข้ามแล้วโดนฝูงหมาเล่นงาน
แต่แม่หนูตัวนี้ไม่ได้โชคดีเหมือนกับพี่สาวตัวส้มดำในรูปด้านล่าง
เพราะระหว่างที่กำลังจะพาไปหาหมอ เธอก็สิ้นลมไปต่อหน้าต่อตาซะก่อน
ถึงจะไม่ใช่แมวที่สนิทสนมด้วยมากนัก แต่ก็ทำให้เศร้าใจไม่น้อย
ขอให้ "ข้าวเหนียวดำ" ไปสู่สุคตินะ **



โรตีแมว (ตั้งชื่อโดย Draco ซัง)
แม่มันคาบลงมาข้างล่าง น้าเขาจับได้เลยเอามาห่อเล่น



เราเอามาเล่นบ้าง มือนึงกล่อมแมว อีกมือพิมพ์งาน


ย้อนความกันนิด รูปของผลผลิตจากผลผลิตครอกที่ 2 หมายเลข 3 ในวันวาน


ตอนนี้โตเป็นหนุ่มแล้วนะคร้าบ~* 8 เดือนแล้ว
...แต่ยังไม่มีปัญญาลงจากหลังคา
(หายไปตัวนึง เนื่องจากเป็นสาว เลยเอาไปทำหมัน)


ผลผลิตจากผลผลิตครอกที่ 1 หมายเลข 1
ก็โตเป็นหนุ่มเป็นสาวแล้ว ตอนนี้อายุ 8 เดือนเช่นกัน
แต่น่าเศร้า เพราะเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แม่สาวน้อยสีดำส้มทางซ้าย
ดันเกิดซุกซน มุดเข้าไปในบ้านตรงข้าม เลยโดนคุณหมางาบเข้าให้
แม้จะโชคดีที่รอดตายมาได้ แต่ขาซ้ายของหนูก็เดินไม่ได้อีกแล้ว
(หนูมีบุญที่ไม่ตาย แต่ฉันมีกรรมที่ต้องมาดูแลหนูเพิ่มอีกตัวนึง T T
)


ส่วนนี่คือโฉมหน้าแมวเกเรที่ชอบมาทำร้ายแมวบ้านเรา ใบหน้าใหญ่มากกก
(เจือกมองกล้องอีกนะเมิง ความเกรงกลัวนี่...ไม่มี..ไม่มีสักนิด -*- )
บางทีบาดแผลของครีมศักดิ์ อาจจะเป็นฝีมือเจ้านี่ก็ได้



และสุดท้าย...สภาพของครีมศักดิ์ในปัจจุับัน



เอาล่ะ ไปแล้วจ้ะ ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้

ถ้ามีอะไรโปรดตามตัวทางทวิตเตอร์ เพราะจะสิงอยู่ที่นั่นมากกว่า


คราวหน้าก็็หวังว่าจะได้รีพอร์ตซากุระต่อซะที


(นี่มันรูปคนละงานแล้วเฟ้ย)