ภาษาไทยแท้ดูแลไม่ได้...จริงๆหรือนี่?
posted on 07 Nov 2005 20:10 by piggy417อ๊ะๆ จั่วหัวแบบนี้หลายคนคงเข้าใจว่าคนแก่จะบ่นเรื่องภาษาแช็ทที่แสนวิบัติอีกล่ะสิ
ไม่ใช่หรอก ที่เราอยากจะพูดถึงคือภาษาไทยจริงๆ ที่หลายคนมักสะกดผิดแบบคาดไม่ถึง
หรือไม่ก็บัญญัติตัวสะกดใหม่ขึ้นมามากมายเป็นว่าเล่นต่างหาก
บางคนอาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กผิดนิดๆหน่อยๆ ทำไมต้องซีเรียสขนาดนั้น
แต่เรากลับรู้สึกว่าเรื่องนี้มันน่าเป็นห่วงกว่าภาษาวิบัติทั้งหลายแหล่นั่นซะอีก
นี่คือตัวอย่างคำที่เก็บมาจากเว็บบอร์ดทั่วไป ซึ่งมักจะมีคนเขียน (พิมพ์) ผิดให้เห็นอยู่เสมอๆ
พากย์(คำกล่าวเรื่องราวเป็นทำนองเมื่อเวลาแสดงโขนหรือหนังใหญ่เป็นต้น)
- พากษ์ << อันนี้หยวน เพราะจัดเป็นคำที่สะกดผิดมานานจนคิดว่าถูกไปแล้ว
-ภาค << มาไงเนี่ย...นักภาค?? ภาคหนัง??
-ภากษ์ << ไปกันใหญ่- ขี้เหร่ (ไม่สวย, ไม่งาม)
- ขี้เหล่( เหล่= เขมาก (ใช้กับตา))<< ขี้เหล่ = ชอบทำตาเข....? - น่า / หน้า
<< ใช้สลับกันเป็นที่สนุกสนาน เช่น หน้ารัก, หน้ากิน, น่าสวย...ฯลฯ - ท่า / ถ้า
<< ใช้สลับกันมากพอๆกับข้างบนเลย ที่เห็นได้บ่อยๆก็คือ "ถ้าทาง" - ครอบ (เอาของที่มีลักษณะคลุ่มๆ คล้ายขันคว่ำปิดงำไว้ เช่น เอาฝาชีครอบ
เอากะลาครอบ)
- คลอบ << ??? - หรอก / หลอก
<< คนละความหมาย แต่เอามาใช้แทนกันซะงั้น?? เช่น โดนหรอก, ไม่ใช่หลอก, ไม่จริงหลอก - รังเกียจ (ตั้งเกียดกัน, ไม่พอใจ, เกลียด)
- รังเกลียด << จะ เกลียด หรือ รังเกียจ ก็เอาสักอย่างเหอะ
- รังเกรียจ << เอาเข้าไป - -" - รุม (อาการที่คนหลายคนหรือสัตว์หลายตัวรวมกันเข้ามาทำอย่างใดอย่างหนึ่งแก่ผู้หนึ่ง หรือสิ่งหนึ่งอย่างไม่มีระเบียบ เช่น รุมตี รุมด่า รุมดู, ประดังกันเข้ามา เช่น กลุ้มรุม ถูกโรครุมเสียแย่)
- ลุม << ไม่พบคำ "ลุม" ในฐานข้อมูล - เท่ (โก้เก๋ เช่น แต่งตัวเท่)
- เท่ห์(ตัว, ร่างกาย) << เป็นอีก1 คำที่ใช้ผิดกันมากจนนึกว่าถูก - แฮะ / แหะ
- แฮะ(คำประกอบท้ายคำเพื่อเน้นความให้หนักแน่นขึ้น)
- แหะ (เสียงคนหัวเราะ)
<< เห็นชอบเอา แหะ ไปลงท้ายประโยคกันประจำเลย
ถึงเสียงจะคล้าย แต่ความหมายมันคนละเรื่องนา - ประณาม (กล่าวร้ายให้เขาเสียหาย เช่น ถูกประณามว่าเป็นคนโกง)
- ประนาม << ใช้ผิดกันมากจนนึกว่าถูกเหมือนกัน - สะใจ (หนำใจ, สาแก่ใจ)
- ซะใจ << ??? - สัมภาษณ์ (การพบปะวิสาสะกันในลักษณะที่ฝ่ายหนึ่งต้องการทราบเรื่องจากอีกฝ่ายหนึ่ง หรือฝ่ายหนึ่งต้องการจะแถลงข่าวแก่อีกฝ่ายหนึ่ง เพื่อนำไปเผยแพร่ เช่น ลงหนังสือพิมพ์ เป็นต้น)
- สัมพาด << ตรงตัวเชียวไม่เขียน สำพาด ซะเลยล่ะ - -"
- สัมพาศน์ << ??? - การ์ตูน (ภาพล้อ, ภาพตลก, บางทีเขียนเป็นภาพบุคคล บางทีเขียนเป็นภาพแสดงเหตุการณ์ที่ผู้เขียนตั้งใจล้อเลียนจะให้ดูรู้สึกขบขัน บางทีก็เขียนติดต่อกันเป็นเรื่องยืดยาว)
- กาตูน << เอาน่ะ แค่ตก ร์ ไปเท่านั้น
- กาตูนย์ << ??? - กาลเทศะ (เวลาและสถานที่, ความควรไม่ควร)
- กาละเทศะ << เห็นใส่ สระอะ กันประจำ
นี่แค่น้ำจิ้มเท่านั้น ที่จริงคำสะกดผิดที่เคยพบเจอมายังมีอีกเยอะ (แต่ตอนนี้ดันนึกไม่ออก) แถมยังผิดหลากหลายรูปแบบ ชนิดที่เห็นแล้วอาจอยากหยิบพาราฯ ขึ้นมากรอกเป็นกำๆ
โดยเฉพาะเรื่องการผันวรรณยุกต์ และคำทับศัพท์
อ้อ ที่รวบรวมมาให้ดูนี่ ไม่ได้มีเจตนาจะประจาน หรือดูถูกอะไรทั้งสิ้นนะ
เข้าใจว่าคนที่เขียน (พิมพ์) คำเหล่านี้ออกมา เขาคงไม่ได้ตั้งใจจะให้มันผิด
แต่เขาคงจะ "ไม่รู้" หรือ "ลืม" จริงๆ
ก็ตรงนี้แหละที่สงสัย ทำไมพวกเขาถึง "ไม่รู้" หรือ "ลืม" ว่าคำเหล่านี้ต้องสะกดยังไง
เห็นบางคนสะกดคำแล้วถึงกับกุมขมับ ทำยังกับที่โรงเรียนไม่มีหลักสูตรสอนภาษาไทยยังไงยังงั้น
จำได้ว่ามีคนออกมาให้เหตุผลว่า ยิ่งเรียนสูง ก็ยิ่งไม่ค่อยได้ใช้ทักษะการอ่าน-เขียน
แต่จะไปเน้นการพูด-ฟัง มากกว่า ทำให้บางคนลืมการเขียนและการสะกดคำที่ถูกต้องไป
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะเป็นไปได้....
ภาษาไทยที่ร่ำเรียนมากว่า 10 ปี มันสามารถลืมกันได้ง่ายๆขนาดนั้นเลยเหรอ??
สาเหตุมาจากอะไร? "คุณภาพการศึกษา" หรือ "คุณภาพตัวบุคคล" กันแน่??
(นี่ถามจริงๆนะ ใครรู้ช่วยบอกทีเถอะ สงสัยมานาน)
ป.ล. ขอบอกก่อนว่าเราเองก็ไม่ได้เก่งภาษาไทยขนาดที่จะไปเที่ยวสั่งสอนคนอื่นได้
แต่ถึงยังไงก็คงไม่สะกดผิดกระทั่งคำง่ายๆที่ใช้ในชีวิตประจำวันแบบนี้หรอก
เพราะงั้นพอเห็นแล้วมันก็เลยอดหงุดหงิดไม่ได้ อดคิดไม่ได้ว่ากระทั่งภาษาแม่ของเราเองยังสะกดกันเพี้ยนได้ขนาดนี้เชียวรึ ถ้าเกิดติดจนเอาไปใช้เป็นเรื่องเป็นราวเวลาทำงานล่ะ?
....ไม่อยากจะนึกภาพเลย....
ข้อมูลอ้างอิง : พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน
จะพูดว่า นะครับ ดันเขียน น่ะครับ
นะคะ กลายเป็น น่ะค่ะ
สิคะ เป็น ซิค่ะ
การลงท้ายคำของผู้หญิงเนี่ย แค่ "คะ" กับ "ค่ะ" ผมว่าก็เกิดความต่างแล้วนะครับ
#1 By จ่ากบ เคียวน์โรโระ on 2005-11-08 23:22